Η Αιμιλία Υψηλάντη μίλησε ανοιχτά για τη νέα της θεατρική δουλειά κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Καλύτερα αργά» στο Action 24, όπου βρέθηκε καλεσμένη της Αθηναΐδας Νέγκα τη νύχτα της Παρασκευής. Η έμπειρη πρωταγωνίστρια αποκάλυψε ότι αποφάσισε να παρουσιάσει στοιχεία και εμπειρίες από τη ζωή της μέσα από έναν νέο θεατρικό μονόλογο, που ετοιμάζει για τη φετινή χρονιά. Η ίδια εξήγησε τι την ώθησε σε αυτή την επιλογή, αναπτύσσοντας τις σκέψεις της γύρω από θέματα έκθεσης, αυτοαναφορικότητας και κοινωνικής απομόνωσης.
Τι είπε για την έκθεση και την αυτοαναφορικότητα
Η Αιμιλία Υψηλάντη εξήγησε ότι η έννοια της έκθεσης την απασχόλησε έντονα στη διαδικασία δημιουργίας του μονολόγου. Η ίδια παραδέχτηκε ότι στα χρόνια μας η έκθεση αντιμετωπίζεται συχνά ως αρνητικό φαινόμενο, κάτι που την προβλημάτισε αρκετά. Ωστόσο, δεν άφησε αυτή την αντίληψη να την εμποδίσει, επιλέγοντας να ξεκινήσει αυτή τη δημιουργική διαδρομή. «Προφανώς και με απασχόλησε, γιατί θεωρείται κακό πράγμα η έκθεση τα τελευταία χρόνια», δήλωσε χαρακτηριστικά η ηθοποιός.
Παράλληλα, η Υψηλάντη αναφέρθηκε στην τάση της αυτοαναφορικότητας που κυριαρχεί στη σύγχρονη εποχή. Αναγνώρισε ότι αυτή η τάση μπορεί να γίνεται ενοχλητική σε ορισμένες περιπτώσεις, όμως υπογράμμισε ότι δεν στερείται ουσίας. Η ίδια εντόπισε στην αφήγηση προσωπικών ιστοριών μια λειτουργία που η κοινωνία έχει σήμερα ανάγκη, θεωρώντας ότι ο διάλογος για τις προσωπικές εμπειρίες μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
Απομόνωση και έλλειψη επικοινωνίας στη σύγχρονη κοινωνία
Ένα από τα κεντρικά θέματα που ανέπτυξε η Αιμιλία Υψηλάντη στην εκπομπή ήταν η κοινωνική απομόνωση που βιώνουν σήμερα οι άνθρωποι. Η ηθοποιός επισήμανε ότι η σύγχρονη κοινωνία αποτελείται από απομονωμένα άτομα, που έχουν χάσει την ικανότητα της αυθεντικής επικοινωνίας. «Αυτή την ώρα η κοινωνία μας είναι άτομα απομονωμένα, δεν έχουμε δηλαδή τη δυνατότητα να έχουμε αυτή την επικοινωνία, να μιλήσουμε για τους εαυτούς μας. Να πούμε ιστορίες για τα παλιά, όπως γινόταν σε μια γειτονιά», τόνισε.
Η Υψηλάντη επέκτεινε αυτή την παρατήρηση και στο πλαίσιο της οικογένειας, σημειώνοντας ότι ακόμη και στο στενό οικογενειακό περιβάλλον η επικοινωνία απουσιάζει. Περιέγραψε με εύγλωττο τρόπο την εικόνα των ανθρώπων που κάθονται μαζί σε ένα σαλόνι αλλά παραμένουν ο καθένας απομονωμένος. Μέσα από αυτή τη διαπίστωση, η ηθοποιός αιτιολόγησε και την ανάγκη που ένιωσε να μοιραστεί προσωπικές της εμπειρίες μέσω του θεάτρου, παρά την αρνητική αντιμετώπιση που μπορεί να συναντήσει η αυτοαποκάλυψη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ηθοποιός τόνισε ότι η αφήγηση προσωπικών εμπειριών μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμο εργαλείο επικοινωνίας, ακόμα και όταν αντιμετωπίζεται αρνητικά. «Παρόλο που αντιμετωπίζεται πολλές φορές άσχημα, αρνητικά όταν κάποιος πει μια εμπειρία του, αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο», είπε η Αιμιλία Υψηλάντη, δείχνοντας ότι η επιλογή της δεν ήταν αυθόρμητη αλλά καλά μελετημένη.
Μνήμη, αφήγηση και ερμηνεία των μικρών γεγονότων
Η Αιμιλία Υψηλάντη ανέπτυξε και έναν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στοχασμό γύρω από τη λειτουργία της μνήμης και της αφήγησης. Παρατήρησε ότι όταν κάποιος ανασύρει αναμνήσεις, συχνά θυμάται γεγονότα που φαίνονται εντελώς ασήμαντα, ενώ παραλείπει στιγμές που αντικειμενικά θεωρούνται σημαντικές. Αυτή η ιδιοτροπία της μνήμης, κατά την ηθοποιό, αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διαδικασίας αφήγησης. «Όταν ανασύρεις μνήμες, ξαφνικά θυμάσαι γεγονότα τα οποία είναι εντελώς ασήμαντα», είπε χαρακτηριστικά.
Η Υψηλάντη πρόσθεσε ότι το ενδιαφέρον δεν σταματά στην ανάκληση, αλλά συνεχίζεται στη διαδικασία ερμηνείας αυτών των μικρών, φαινομενικά ασήμαντων λεπτομερειών. Ο αφηγητής, δηλαδή, δεν αρκείται στο να θυμάται και να αφηγείται, αλλά επιχειρεί να βρει νόημα σε αυτά που επιλέγει να θυμάται. Αυτή η διπλή διαδικασία — επιλεκτική μνήμη και ερμηνεία — φαίνεται να αποτελεί τον πυρήνα του θεατρικού μονολόγου που ετοιμάζει. «Μετά, αυτό είναι και το ενδιαφέρον στοιχείο, προσπαθείς να ερμηνεύσεις αυτά τα μικρά γεγονότα», συμπλήρωσε η ηθοποιός, αφήνοντας το κοινό της εκπομπής να αναλογιστεί τη δική του σχέση με την προσωπική του ιστορία.
