Μια από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις που έχουν έρθει ενώπιον ελληνικού δικαστηρίου έλαβε χθες την απόφασή της, αφήνοντας πίσω της ερωτήματα που δύσκολα απαντώνται. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών καταδίκασε ομόφωνα τον 46χρονο πρώην αστυνομικό που υπηρετούσε στη φρουρά της Βουλής σε τέσσερις φορές ισόβια και επιπλέον κάθειρξη 80 ετών για τον βιασμό των τεσσάρων παιδιών του. Παράλληλα, με πλειοψηφία, έκρινε αθώα τη 36χρονη πρώην σύζυγό του, επίσης αστυνομικό, παρά την αντίθετη πρόταση της εισαγγελέως. Η απόφαση αυτή προκάλεσε κύμα αντιδράσεων και απορίας σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς το αιτιολογικό της αθώωσης παραμένει, για πολλούς, δυσνόητο.
Η κόλαση που έζησαν τέσσερα παιδιά επί χρόνια
Η υπόθεση άρχισε να αποκαλύπτεται τον Δεκέμβριο του 2024, όταν η γυναίκα κατήγγειλε τον σύζυγό της για ενδοοικογενειακή βία. Όμως αυτό που ακολούθησε ξεπέρασε κάθε φαντασία. Τα ίδια τα παιδιά, μιλώντας σε ειδικούς παιδοψυχολόγους, αποκάλυψαν με λεπτομέρειες τη φρίκη που βίωναν στην καθημερινότητά τους. Ο πατέρας είχε αρχίσει να τα βιάζει ήδη από το 2016, ενώ σύμφωνα με την κατηγορία, στις πράξεις αυτές συμμετείχε και η μητέρα. Ένα από τα τέσσερα παιδιά είχε φτάσει στο σημείο να επιχειρήσει να βάλει τέλος στη ζωή του, πέφτοντας από το μπαλκόνι, αποτυπώνοντας με τον πιο τραγικό τρόπο το βάθος της τραυματικής εμπειρίας που είχε υποστεί. Όταν όλα ήρθαν στο φως, η γυναίκα ήταν έγκυος στο πέμπτο παιδί της. Και οι δύο γονείς είχαν τεθεί σε προφυλάκιση, ενώ η ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε διήρκεσε μήνες, πραγματοποιήθηκε δε κεκλεισμένων των θυρών για την προστασία των ανηλίκων.
Το αμφιλεγόμενο αιτιολογικό της αθώωσης
Το σημείο που άναψε τη μεγαλύτερη συζήτηση είναι η αιτιολογία της αθωωτικής απόφασης για τη μητέρα. Το δικαστήριο έκρινε ότι η 36χρονη αδυνατούσε να αντιληφθεί το άδικο των πράξεών της, καθώς τελούσε υπό καθεστώς εξαναγκασμού, φόβου και τρόμου από τον σύζυγό της. Ο συνήγορος υπεράσπισής της, Ιωάννης Μπαρκαγιάννης, εξήγησε σε γραπτή δήλωση ότι έγινε δεκτός ο βασικός υπερασπιστικός ισχυρισμός: ο 46χρονος δεν ασκούσε βία μόνο στα παιδιά, αλλά και στην ίδια τη γυναίκα. Ωστόσο, το αιτιολογικό δημιούργησε ευρύτερο προβληματισμό: πώς μια επαγγελματίας που είχε ορκιστεί να τηρεί και να εφαρμόζει τον νόμο κρίνεται ανίκανη να αντιληφθεί το βάρος μιας τόσο σοβαρής παράβασής του; Σε αυτό το πλαίσιο, αξίζει να σημειωθεί ότι η σχετική πρόβλεψη περί «αδυναμίας αντίληψης του αδίκου» υπάρχει ρητά στον Ποινικό Κώδικα, και το δικαστήριο την εφάρμοσε στη συγκεκριμένη περίπτωση με βάση τις συνθήκες που κρίθηκε ότι η ίδια βίωνε.
Ο 46χρονος καταδικασθείς είχε ζητήσει να του αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, αίτημα που απορρίφθηκε από το δικαστήριο. Επέστρεψε έτσι στη φυλακή φέρων μία από τις βαρύτερες ποινές που έχουν επιβληθεί σε υπόθεση ενδοοικογενειακής σεξουαλικής κακοποίησης στη χώρα. Η ακροαματική διαδικασία, που κράτησε μήνες, διεξήχθη μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με στόχο να μην αποκαλυφθούν περαιτέρω λεπτομέρειες που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τα τέσσερα παιδιά, τα οποία χρειάζονται χρόνο και υποστήριξη για να επουλωθούν οι βαθιές τους πληγές. Η υπόθεση αναμένεται να παραμείνει για καιρό στο επίκεντρο της κοινωνικής και νομικής συζήτησης στην Ελλάδα.
