Μια από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες που έχουν κυκλοφορήσει τις τελευταίες μέρες αφορά τον τραγικό θάνατο της 19χρονης Μυρτώς από την Κεφαλονιά, μιας νέας κοπέλας γεμάτης όνειρα και προοπτικές που έχασε τη ζωή της υπό αδιευκρίνιστες ακόμη συνθήκες. Η υπόθεση έχει προκαλέσει κύμα θλίψης σε ολόκληρη την Ελλάδα, καθώς πίσω από κάθε τραγωδία κρύβονται πρόσωπα με ιστορίες, αγάπες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Αυτό που κάνει όμως αυτή την περίπτωση ιδιαίτερα οδυνηρή είναι μια λεπτομέρεια που λύγισε ακόμα και τους πιο σκληρούς: η μητέρα της νεαρής κοπέλας έμαθε για τον θάνατο της κόρης της με τον πιο σκληρό δυνατό τρόπο. Εκείνο το βράδυ εργαζόταν στο ίδιο νοσοκομείο όπου έφτασε η Μυρτώ, ήδη νεκρή.
Διαβάστε επίσης: Η Μυρτώ και ο 66χρονος: Τα sms πριν από την τραγωδία
Η μητέρα στη βάρδια — και η πιο σκληρή στιγμή της ζωής της
Η μητέρα της Μυρτώς εργάζεται ως αποκλειστική νοσοκόμα στο νοσοκομείο της Κεφαλονιάς και εκείνο το μοιραίο βράδυ βρισκόταν στη βάρδια της, εκτελώντας τα καθήκοντά της όπως κάθε άλλη φορά. Τη φώναξαν να κατέβει στα επείγοντα, χωρίς κανείς να της εξηγήσει γιατί. Δεν μπορούσε να φανταστεί τι την περίμενε. Όταν έφτασε εκεί, βρέθηκε αντιμέτωπη με το πιο σκληρό θέαμα που μπορεί να αντικρύσει μια μητέρα: την κόρη της ξαπλωμένη μπροστά της, χωρίς ζωή. Η ειρωνεία της μοίρας είναι αδυσώπητη — μια γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στο να φροντίζει άλλους ανθρώπους δεν μπόρεσε να σώσει το πιο αγαπημένο της πρόσωπο. Αυτή η λεπτομέρεια, που αποκαλύφθηκε από φίλο της Μυρτώς στο protothema.gr, έχει συγκινήσει βαθιά τον ελληνικό λαό.
Ο ίδιος φίλος της 19χρονης μίλησε με λόγια γεμάτα πόνο για μια κοπέλα που άφησε πίσω της ανεξίτηλα ίχνη σε όσους τη γνώρισαν. «Έτσι θα τη θυμόμαστε — με το χαμόγελό της» είπε χαρακτηριστικά, αδυνατώντας ακόμη να αποδεχτεί την απώλεια. Τον περασμένο Οκτώβριο, η Μυρτώ είχε φωτογραφηθεί μαζί με τη μητέρα της στον αγιασμό της σχολής νοσηλευτικής — ένα από τα πιο χαρούμενα στιγμιότυπα μιας ζωής που κόπηκε απότομα. Η νεαρή κοπέλα ακολουθούσε τα βήματα της μητέρας της στον χώρο της υγείας, γεγονός που κάνει ακόμα πιο οδυνηρή αυτή την ιστορία. Ωστόσο, αντί η κοινωνία να επικεντρωθεί στην ουσία της τραγωδίας, ένα μέρος του διαδικτύου επέλεξε διαφορετική στάση.
Η αδελφή της Μυρτώς ξεσπά: «Πρέπει να ντρέπεστε»
Μέσα στο πένθος και τον πόνο, η 52χρονη αδελφή της Μυρτώς αναγκάστηκε να πάρει θέση δημόσια, απευθυνόμενη στο κοινό της εκπομπής «Αλήθειες με την Ζήνα» το μεσημέρι της Πέμπτης. Ο λόγος ήταν τα αρνητικά και απαξιωτικά σχόλια που κυκλοφορούσαν στα social media σχετικά με την εμφάνιση της νεαρής — αν φορούσε αποκαλυπτικά ρούχα, αν είχε κάνει επεμβάσεις αισθητικής, αν «έβγαινε έξω». Εμφανώς συντετριμμένη, η αδελφή της Μυρτώς έθεσε μια απλή αλλά βαρύτατη ερώτηση προς όλους: «Το πρόβλημά σας είναι να κάτσετε να σχολιάσετε κάτω από social ότι αυτό το κορίτσι είχε χείλια; Ή ότι υπάρχουν άνθρωποι που την παρατήσανε και πέθανε;» Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβασή της ήταν αναγκαία και εύστοχη, στρέφοντας την προσοχή εκεί που πραγματικά ανήκει.
Παράλληλα, η ίδια επέλεξε να απευθυνθεί στην τοπική κοινωνία της Κεφαλονιάς, παρακαλώντας για λίγο σεβασμό. «Σας παρακαλώ πάρα πολύ μέσα από την ψυχή μου να δείξετε λίγο σεβασμό, αν όχι στο γεγονός, στο άνθρωπο» είπε χαρακτηριστικά. Η τοποθέτησή της δεν ήταν κατηγορηματική απέναντι σε συγκεκριμένα πρόσωπα, καθώς η ίδια παραδέχτηκε πως δεν γνωρίζει τις λεπτομέρειες της δικογραφίας. Ωστόσο, η αγανάκτησή της ήταν απόλυτα κατανοητή: ενώ μια οικογένεια βυθίζεται στο πένθος, μια μερίδα του κοινού ασχολείται με τα χείλια και τα ρούχα μιας νεκρής 19χρονης. «Καθόμαστε και δίνουμε αξία σε ανθρώπους που η ψυχή τους υπάρχει μόνο και μόνο για να βγάζουν λάσπη» πρόσθεσε με έκδηλη πικρία.
Η υπόθεση της Μυρτώς αναδεικνύει για άλλη μια φορά δύο παράλληλες πραγματικότητες που συνυπάρχουν στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία: από τη μια, η ανθρώπινη αλληλεγγύη και η συλλογική θλίψη για έναν νέο άνθρωπο που χάθηκε πρόωρα. Από την άλλη, η κουλτούρα του κοινωνικού κατακερματισμού και της ευκολίας με την οποία κάποιοι αδιαφορούν για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η Κεφαλονιά θρηνεί ένα παιδί της. Μια μητέρα αντίκρισε τον χειρότερο εφιάλτη της να γίνεται πραγματικότητα στο δικό της χώρο εργασίας. Και μια αδελφή αγωνίζεται να προστατέψει τη μνήμη εκείνης που έφυγε, ζητώντας το αυτονόητο: σεβασμό.
